Haakproject: fantasiedeken

Begin van de zomervakantie ben ik begonnen met het haken van een fantasiedeken. Het idee had ik al vaker op internet gespot. Maar ja, best een klus om een deken te haken. En aangezien ik het vaak leuker vind om een project te starten dan af te maken uit voorzorg maar niet begonnen.

Totdat ik het juiste garen in de juiste kleuren tegenkwam - tegen een schappelijke prijs. Er zat voor mij een fantasiedeken aan te komen. Geen ontkomen meer aan. Dus flink wat bollen gekocht en gestart.


Werkwijze:
In boeken, via Pinterest, Facebook en diverse blogs steken verzameld om leuke banen te haken. Toen de breedte bepaald. Mijn deken wil ik ongeveer 160 cm breed hebben. Exclusief rand heb ik voor 150 cm aan lossen opgezet. Paar randjes vasten en stokjes en toen de patroontjes gebruikt. De kleuren - 7 verschillende - wissel ik in willekeurige volgorde af. Maar net wat leuk staat.

Dat begin smaakte naar meer en meer. Een goed teken! Spullen mee op vakantie en verder haken!

Dat schiet al lekker op! En na een aantal weken en heel wat uurtjes haken kwam ik tot 48 cm hoogte! Nou had ik al gemerkt dat de ene steek beter geschikt is dan de andere. De stersteek bijvoorbeeld (witte band) is vrij strak. Bij een volgende band met stersteken (bovenste roze band) haakte ik met een dikkere haaknaald om toch de breedte te houden.
Dat bleek te werken :-)

Maar er was iets anders aan de hand. De deken ging meer en meer golven.:-/

Het zal toch niet waar zijn???!!!?!?!??! Ja hoor! Bij de paarse baan had ik het gevoel dat er iets niet klopte. Toen golfde het haakwerk al enigszins. Ik dacht ook dat ik steeds langer nodig had om een toer af te krijgen. Tja, dat bleek allemaal echt te zijn. SH*t! Per ongeluk bij elke tulp een steek teveel gehaakt...
Dus na een half uur (!) uithalen zag m'n deken er weer zo uit...

31cm hoog...

Ik heb de tulpen laten zitten en pak het daar weer op.

Als je goed blijft opletten werkt dit heel leuk. Je kunt lekker variëren in kleur en steken (vsten, granny, golfjes, bloemetjes, sterretjes enz.).

Het is een groot project, maar door de afwisseling komt het vast af!

Workshop speksteen bewerken

Voor mijn verjaardag eerder dit jaar kreeg ik een workshop speksteen bewerken. Afgelopen zondag was het zover. Om tien uur 's ochtends meldde ik mij aan bij het atelier van Anneke Wessels bij Werk aan het Spoel (Culemborg). Er waren nog vier andere dames, waarvan ik er één kende. Leuk!














We kregen een korte uitleg over speksteen en wat de mogelijkheden waren van het bewerken ervan. Daarna mochten we een stuk steen uitzoeken. Wat is speksteen zwaar zeg! En wat zijn er veel verschillende kleuren. Om de kleur te kunnen zien, maak je de steen vochtig. Je weet echter nooit wat er nog in de steen zit qua kleur, ijzererts, kristallen; het is immers een natuurproduct.

En toen schetsen, lijnen zetten, raspen met de grove rasp (vijl). Nog meer raspen, nog meer raspen en nog meer raspen. Hier en daar werd een gat geboord, gezaagd of gehakt. Na het grove vijlen ging je aan de slag met de fijnere vijlen om vervolgens te gaan polijsten.








Polijsten doe je met (watervast) schuurpapier. Het polijsten gebeurt veelal met een natte steen. Je begint met een grove korrel zodat je nog kleine aanpassingen aan kunt brengen in je beeld. Hoe fijner de korrel, hoe gladder en glimmender de steen. Je wrijft ten slotte, als je steen helemaal droog is, je kunstwerk in met speciale crème om de glans te behouden.




Dit is het resultaat: een beeld dat een drie-eenheid voorstelt (ons gezin). Deels vormgegeven en gepolijst, deels onbewerkt.

Het gruis dat van de speksteen afkomt, is talkpoeder. Je krijgt dus best zachte handen van speksteen bewerken. We hebben alle vijf een zakje gevuld met ons eigen talkpoeder mee naar huis genomen.

Het was een heerlijke bezigheid. Het bedenken van wat je wilt maken, een steen uitkiezen, iets nieuws leren, genieten van andermans kunsten en genieten van je eigen creatie.
De lunch, van De Veldkeuken, was heerlijk. Even buiten in het zonnetje gezeten en genoten van het prachtige uitzicht, de mooie omgeving van Werk aan het Spoel. Meteen weer energie om verder te gaan.














www.werkaanhetspoel.nl

www.annekewessels.nl
www.veldkeuken.nl

Dat kan Daniëlle wel

“Dat kan Daniëlle wel.”, “Zullen we dat Daniëlle even voorleggen?”, “Misschien weet Daniëlle nog iets.”,“Daniëlle, zou je ’s willen kijken naar…?”, “Jij kan dat zo goed.”, “Misschien wil Daniëlle wel even…”.

“Dat kan Daniëlle wel” kan heel positief klinken. En dat heb ik ook jaren zo opgevat. Ik kan veel. Ben enthousiast als er nieuwe dingen zijn. Vind het prettig als ik mensen kan helpen. En de aandacht is ook fijn.

Maar, en het zit ‘m in dat woordje ‘maar’, het ís niet altijd positief. Even iets doen is niet perse even. Met mijn mening geef ik gauw goede ideeën weg. Complimenten en bedankjes krijgen zit er ook niet altijd in. Mijn enthousiasme werkt vaak aanstekelijk, maar is tevens een valkuil voor mezelf.

Dat kan Daniëlle wel, maar Daniëlle gaat het niet allemaal meer doen.

Moeder, echtgenote, dochter, kleindochter, vriendin, tante, nicht, schoondochter, schoonzus, kennis, samenwerkingspartner, eigen baas, opdrachtnemer, buurvrouw, patiënt, klant, volger (social media), verenigingslid, vrijwilliger, bestuurslid, cursist, bandlid; ik ben het allemaal.

Opvoeden, leven, liefde geven en ontvangen, bakken, gutsen, communicatieadvies geven, handwerken, lezen, zingen, schrijven, fotograferen, skiën, coördineren, bedrijf runnen, op school helpen, redigeren, luisterend oor bieden, regisseren, naaien, online communicatie, wandelen; ik kan het allemaal. Ik doe het allemaal.

Huishouden, zorgen, belastingaangiften, geld verdienen, acquisitie plegen, rekeningen betalen; en er is nog zoveel meer.

Dat kan Daniëlle wel,
maar Daniëlle gaat het niet allemaal meer doen.

Ik ga meer genieten. 
En daar heeft iedereen wat aan!